याताः किं न मिलन्ति सुन्दरि पुनश्चिन्ता त्वया मत्कृते नो कार्या नितरां कृशामि कथयत्येवं सबाष्पे मयि | लज्जामन्थरतारकेण निपतद्धाराश्रुणा चक्षुषा दृष्ट्वा मां हासितेन भाविमरणोत्साहस्तया सूचितः ||१०||

शरन्मेघश्रेणीप्रतिभटमरिष्टासुरशिरश् चिरं शुष्कं वृन्दावनपरिसरे द्रक्ष्यति भवान् | यदारोढुं दूरान् मिलति किल कैलासशिखरि- भ्रमाक्रान्तस्वान्तो गिरिशसुहृदः किङ्करगणः || २५ ||